Zijn er vakbonden in de ideale wereld?

jobstudentenkaravaan
Deze vraag leek ons geknipt voor Jonas Geirnaert. We kennen deze creatieve Oost-Vlaming van programma’s als Neveneffecten, Willy’s en Marjetten, Basta en de Ideale Wereld. Ook de strip- en tekenfilmreeks van de chagrijnige Kabouter Wesley die enkele jaren geleden furore maakte, komt uit zijn koker.

Vandaar: Zijn er vakbonden in de ideale wereld?

In de ideale wereld zijn er uiteraard vakbonden. Ik ben geen expert in de syndicale materie maar ik volg met veel interesse wat er gebeurt met de perceptie rond vakbonden. Je merkt dat er de jongste jaren een negatiever discours over de vakbonden gevoerd – én gevoed – wordt, waardoor sommigen zouden concluderen dat vakbonden niet in een ideale wereld thuishoren. Ik vind het zeer spijtig om te merken dat de mensen alleen maar focussen op de minpunten. Ik denk dat niemand een staking bij het openbaar vervoer echt leuk vindt, maar dikwijls hebben mensen dan bijzonder weinig kennis over de essentie: Waarom wordt er gestaakt, waarom zijn er syndicale acties?

Als de wereld echt ideaal zou zijn, dan zijn vakbonden toch overbodig?

We werken uiteraard met een ideale wereld voor ogen. In dit verband vind ik het internationale aspect belangrijk. Zien waar we als Europa naartoe gaan: De oude industrieën worden hier langzaam afgebouwd en er komen andere dingen in de plaats, maar je moet zien dat je de verworvenheden daarbij niet weggooit. Tegelijk moet je er ook voor zorgen dat de groeispurt in groeilanden niet te snel gaat en dat er daar ook genoeg geïnvesteerd wordt in sociale zekerheid en in bescherming van werknemers.
Voor mij is een vakbond een heel nuttig instrument om ervoor te zorgen dat de werknemers in gelijk welke sector rechten hebben en dat die beschermd worden. Ik vind dat er vaak een beetje te licht wordt overgegaan wat een vakbond juist betekent.

Hoe sta je tegenover de neveneffecten van een vakbond, zoals stakingen?

Laat ons het bekendste voorbeeld nemen: de treinstakingen. Volgens mij is een staking voor de meeste vakbonden het laatste middel om naartoe te grijpen. Ik denk dat veel mensen dit niet beseffen omdat het in de perceptie van de media lijkt alsof dit het eerste is waar werknemers naar grijpen. Het blijft een belangrijk drukkingsmiddel om te signaleren als er iets echt niet meer kan. Als je over de spoorwegen verhalen leest over de werkdruk binnen sommige segmenten… Ik heb liever dat er een keer te veel gestaakt wordt dan dat de spoorbazen de werkdruk zodanig hoog laten worden dat er een ongeval met menselijke fout gebeurt waarbij slachtoffers vallen.

De vakbonden zoeken kandidaten voor de sociale verkiezingen die in mei plaatsvinden. Hoe zou Kabouter Wesley hen overtuigen?

Kabouter Wesley zou dat doen door heel hard te schelden en iedereen die zich niet kandidaat stelt op zijn muil te slaan. Ik weet niet of dat de beste manier is om mensen zo ver te krijgen. Maar als dat de vraag is, dan vrees ik wel dat dit het antwoord is van Kabouter Wesley: met geweld en intimidatie.
Kan humor de wereld redden of is humor eerder een betere saus?

De wereld redden misschien niet direct. Maar na twaalf jaar werken in televisie en theater heb ik wel geleerd dat een dosis humor het overbrengen van een boodschap veel makkelijker maakt. Of je nu kijkt naar De Ideale Wereld, of wat we met Basta gemaakt hebben: door maatschappelijk relevante thema’s met humor te brengen, bereiken ze een groot publiek. Dus: humor is zeker een heel belangrijke factor.

Waar ben je voor het moment mee bezig?

Ik ben samen met mijn vriendin een fictiereeks aan het schrijven. Het wordt een dramareeks. Het zal de eerste keer in mijn carrière zijn dat ik iets zal doen waar geen humor in zit. Het wordt een tamelijk zware, donkere serie. We hebben er anderhalf jaar aan geschreven. De scenario’s zijn nu ongeveer klaar en de opnames beginnen in oktober dit jaar. De reeks zal pas eind 2017 op televisie komen. Het is dus nog even wachten.